Weblog MehranZarkani

                وبلاگ#مهرزاد

با نام و یاد او     

              ​   فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی

ادامه نگارخانه X

کجا درس بخونیم؟ آکادمی ایلکا پاسخ می دهد.

 

 

*با سلام و درود به مهمانان عزیز و کاربران گرامی وبلاگ#مهرزاد، ضمن عرض ادب و احترام، این صفحه به منظور اطلاع رسانی و برای نشر آگاهی و در جهت غنی سازی می باشد، خواهشمند است، هر گونه پیشنهاد یا انتقاد را به مدیر سایت بفرمایید. کار ما، با لبخند شما، کامل تر می گردد.

 


 

ما به خواندن محتواهای سطحی، ساده، سرراست و یک خطی معتاد شده ایم و باید با ریاضت مطالعاتی آن را تعدیل و مهار کنیم.

دستگاه‌های دیجیتال باعث شده‌اند، ما یعنی انسان‌های امروزی، بیشتر از هر دورۀ دیگری در تاریخ بشریت بخوانیم. اما دیگر مثل قبل نمی‌خوانیم.

 

خواندنِ دیجیتال، به تجربه‌ای تکه‌تکه، سرسری و سطحی تبدیل شده است. بنابراین شاید تعداد کلمات خیلی زیادی در روز بخوانیم، ولی همۀ آن‌ها در قالب متن‌های چند کلمه‌ای یا نهایتاً چند خطی است.

 

حال اگر بخواهیم همان تعداد کلمه را در قالبِ یک متن واحد بخوانیم، با دشواری بسیاری مواجه می‌شویم. زیرا درک متنی طولانی نیازمند مهارت‌ خواندن عمیق است.

 
این روزها هیچ کس متن های طولانی را نمی خواند.
بیش از نیمی از افراد همین متن را تا انتها نمی خوانند.
انسان‌ها در خواندن متن‌های طولانی به مشکل خورده‌اند.


خواندن عمیق نقشی حیاتی در تمدن بشری داشته وخواندنِ عمیق باعث رویدادهای بزرگ اجتماعی شده، که در اثر بالاتر رفتن سطح آگاهی افراد جامعه بوده است.
 


ما در دام سه گانه Skimming, Scanning, Scrolling (3S) افتاده ایم.
ترجمه شان می شود نگاه گذرا، جستجوی سریع، رد کردن یا رد شدن از مطالب برای دیدن مطلب بعدی،
خب این چه مشکلی ایجاد می کند؟

 

چهار مشکل ایجاد می شود:

 
۱) خواندن عمیق باعث می شود که جهان را از دیدگاه دیگران ببینم (از دیدگاه یک آواره بعد از جنگ یا یک دزد حرفه ای یا یک مستاجر)، ولی خواندن سطحی چنین توانایی در ما ایجاد نمی کند.

همین باعث می شود که توان همدلی و همدردی در ما کم رنگ شود و یا حتی بمیرد.

 
۲) خواندن عمیق باعث می شود که یک مساله را از زوایای مختلف نگاه کنیم. پیچیدگی و چند بعدی بودن مساله را درک کنیم. اما وقتی همه چیزهایی که می خوانیم کوتاه است، کلا می رویم سراغ تحلیل های ساده، سرراست، یک خطی و اینگونه است که توانایی تفکر سیستمی و چند بعدی را از دست می دهیم.

 

۳) توهم دانایی نیز، نتیجه بعدی است. چون ما راجع به همه چیز از 3S استفاده می کنیم راجع به همه چیز فکر می کنیم که بلدیم و جالب اینکه اظهار نظر هم می کنیم از رژیم غذایی فستینگ، تا سیاست های ارزی و تا نتایج مذاکرات ترامپ و پوتین، از سیاست تا اقتصاد، از زیست شناسی مولکولی تا فیزیک کوانتومی!

 

۴) در نتیجه کسانی که دیگر نمی‌خوانند (عمیق نمی خوانند)، توان اندیشیدن را هم از دست می‌دهند.
شما وقتی توانایی درک و تحلیل عمیق را از دست می دهید به مروز توان اندیشیدن را هم از دست می دهید.

 

این چهاراتفاق، باعث می شود که ما با پدیده ای روبرو باشیم، به نام تحصیل‌ کردگان بی سواد،

 

بخش بزرگی از جامعه یک دیپلمی، لیسانسی، فوق لیسانسی و یا دکترایی دارند، اما در طول زمان به خاطر عدم خواندن عمیق عملا تبدیل شده اند به همه چیزان دان مدعی متوهم، یا همان مدرک داران بی ادراک،

 

راهکار چیست؟
ریاضت مطالعاتی،

 

ریاضت، گوشه گیری موقتی برای انجام تمرین‌های سخت و خودخواسته‌ای است که فرد برای تعالی نفس و دستیابی به کمال روحی انجام می‌دهد.

این مفهوم در ادیان مختلف، گرایش های معنوی و سنت‌های عرفانی وجود داشته و شامل خودداری خودخواسته از برخی امور، سکوت، خلوت نشینی و انجام کارهای سخت بوده است.

 

ریاضت مطالعاتی یعنی اینکه نمی توانیم برای همیشه خود را از دنیای دیجیتال منقطع کنیم، اما می توان گهگاهی این امور را انجام دهیم:

 

•  ایجاد زمان و مکانی برای مطالعه عمیق، خواندن متون طولانی تر، بدون انقطاع و حواس پرتی،

•  نوشتن و خلاصه‌برداری، تبدیل دانش به محتوای ساختاریافته برای درک بهتر،

•  تفکر انتقادی، تحلیل، بررسی و مقایسه نظریات مختلف،

 


 

برای حفظ درختان و تعادل حیات، به جز موارد بسیار ضروری، ازچاپ روی کاغذ، خودداری نماییم.

رعایت الگوی مصرف به میزان لازم و بدون اسراف در منابع، جزء میراٍث عاقلانه ما، برای نسل آینده می باشد.

غنی سازی برای کار آفرینی و مدیریت با استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات

enriching Business Administration by Information & Communications Technology

ثبت

پیغام شما با موفقیت ارسال شد.

بازگشت